Geschiedenis van het Gouden Boek van Vuurkaarten
Het Livre d'Or werd in de jaren 1930 uitgegeven door J. Rosez in Brussel, met een laatste editie in 1940. Het bevat de namen en foto's van oorlogsveteranen die in het bezit waren van een Vuurkaart. Veteranen die in het boek vermeld wilden worden, werd gevraagd een formulier in te vullen met een lijst van de onderscheidingen die ze hadden ontvangen. Hetzelfde formulier werd ook gebruikt om het boek te bestellen. Om de juistheid van de informatie te controleren, werden bezoeken gebracht aan de huizen van de betrokkenen, die vervolgens werden gevraagd om de nodige bewijzen te leveren. Een deel van de opbrengst van de verkoop van het boek ging naar het "Fonds des grands invalides".
Het boek is verschillende keren uitgegeven: in 1933-1934/ 1934-1935/ 1935-1936/ 1936-1937/ 1937/ 1937-1938/ 1938-1939 en 1940. De editie van 1940 is geen aparte editie maar een kopie van de eerdere edities. Er waren dus 8 edities in het Nederlands en 8 in het Frans, met verschillende addenda. De Nederlandse en Franse edities zijn identiek met uitzondering van de beschrijving van de regimenten.
Elke veteraan die het boek bestelde, ontving een gepersonaliseerde versie met een kopie van 'zijn' Fire Card. Onze medewerker
De voorste rafters genereerden een pensioen vanaf de leeftijd van 45 jaar, dat driemaandelijks per postwissel werd betaald. Het bedrag hing af van het aantal chevrons.
Welke informatie bevat het boek?
*De namen van veteranen met een foto (niet altijd), hun woonplaats, rang en militaire onderscheidingen. Natuurlijk komen niet alle veteranen in de boeken voor.
